Ne zamandan beri fotoğraf makinama kılıf dikmeyi düşünüyordum.Makinaya dünya para veriyorsunuz,kutunun içinde uyduruk bir kılıf.Kendime çalışmak pek hoşuma gitti.Keyifli keyifli çalışırken,kılıfıda aradan çıkarayım dedim.Fotoğraf makinası benim devamlı elimin altında olduğu için kullanışlı bir şey olsun istedim.Hemen ölçüleri aldım.Bir şey aksi gittiği zaman her şey aksi gider ya!Eni keserken pay vermeden kesmişim.Bunu kılıfı dikince anladım.Dış yüzeyi siyah keçeden,içini ise piti kareli kumaştan çalıştım.Gördüğünüz kalp ise kapağı...Kalbi dikerken kalıbı çıkarmadan diktim.Daha düzgün oluyor.
Kalbin yan tarafında küçük boşluk bıraktım ki!çevirebileyim.Çevirdikten sonra ütülemek ve düzgün dikiş için teğel attım.Ben terzi değilim ama eğitimini aldım.Ütü dikişte çok önemlidir.Keçede ütü kullanmadım.Yalnızca kumaşta.İkinci aksilik makinamın dikiş ayarı bozuldu.Sonuçta diktim ama kalpteki dikiş istediğim dikiş olmadı.Kullanma kılavuzunu aradım bulamadım.Buralarda bir yerde ama arayınca bulunmuyor işte.Bugün yine arayacağım.Çok önemli.Birde siyah çıt çıt dikeceğim.Kullanışlı oluyor.Neyse,fotoğraf makinamı içine yerleştireyim dedim.Olmadı:(O zaman anladım hatamı:(Bir şeye başlıyorsunuz ama kime kısmet olacağını Allah belirliyor.Kalp kapağı kapadığım zaman belli olmuyor ama ben biliyorum ya:))
Kılıf,ablama telefon kılıfı olarak gitti:)
Sevgiler:)
