Pages

6 Haziran 2010 Pazar

MOYDA 2



İşte Hüseyin Efendinin İstanbuldan esinlenerek yaptırdığı ev...Şimdiki modernliğe göre size çok ilkel gelebilir ama içinde düşünülen detaylar akıllara zarar.O iki camda gördüğünüz perde babannemin çeyizinden.Altda gördüğünüz cam ise evde bulunan mutfaklardan sadece biri...Dedem eski Türkçeyi çok iyi yazar ve okurdu.Ama hiç bir çocuğuna öğretmemiş dolayısıyla bize de...Dedem annaneme teklifte bulunmuş zaman zaman gel üst katta sen otur alt katda ben oturayım diye...Artık bu ayrılık bitsin hep beraber olalım demiş ama annanem artık evliymiş kararlarını artık çift veriyormuş.Dedemin eşi babannem dedemden önce öldü.Annanemin eşi dedem annanemden önce öldü.Bu kadar sıkıntı ve mücadeleden sonra çok uzun süre yaşadılar.Annanem 96 yaşında vefat etti.İnanamadığım şey nedir biliyormusunuz?hep annanemin yaşlılık hastalığına yakalnıp ölebileceğini düşünürken,annanem 96 yaşında kanserden öldü.Dedemde öyle,dedem hastalandığında annanemi istedi yanına ...Getirdik!biliyormusunuz?senelerin özlemini o dönemde çıkardılar.İnanılmaz zeki insanlardı.Onlara benzemek isterdim açıkçası,ama nerede::))Çok haber izlerlerdi,iki kardeşte bu konuda birbirlerine çok benzerlerdi.Bildiğimiz ton ton annane dede değillerdi.İnce ve uzunlardı.Annanem bir kere 27 yaşındaki oğlunu kaybederek evlat acısıda görmüş.İşte o zaman pes artık diyerek,İstanbula oğlunun yanına gelmiş.Dinimizde aslında hep annanemede anlattık bunu!başkasının adına namaz kımak yoktur.Annanem hem kendi namazını kılar hemde ölmüş oğlu ve eşi için hiç aksatmadan ölene dek namaz kıldı.Son zamanlara kadar namazını dimdik ayakta kıldı.Allah kabul etsin...Karadenizde çok kıtlık dönemide yaşanmış geçmişte...Karadeniz bölgesi çok yeşillik olduğu için ot ,yaprak ne varsa pişirmişler...Mutfağı çok zengindir o nedenle...
Cefasını onlar çekmişler sefasını biz sürüyoruz.
Biz onlardan razıyız Allah onlardan razı olsunlar...
Sevgiyle kalın:)

GÖNÜL ÇELEN

Merhaba arkadaşlar!yeni haberlerle geldim bugün karşınıza...Size arasıra 2 ablamdan bahsediyorum,3 kız kardeş yaşıyoruz zaten.Onlarla kader birliği yaptık biz:)kararlarımız hep anidir.Bu hafta yine ani bir karar verdik.Ama verdiğimiz kararlar hep hayırlı olmuştur.İnşallah bu da bizim için hayırlı olur.Geçen hafta ablamlara bir teklifte bulundum,İstanbul beni çok yoruyor evi tamamıyla boşaltalım,gezgin hayatı yaşayalım.Nereyi beğenirsek oraya dikelim bayrağı dedim.Büyük ablam fikrimi çok beğendi.Tabiki bunun detaylarıda var.Neyse küçük ablam benim için İstanbul çok önemli maneviyatı  var dedi.Bizde eşyaları Darıcadaki eve atmaya karar verdik.Amaç İstanbul'dan uzaklaşmamak ablam için.Evden eşyaları kaldırdık.Önümüzdeki hafta taşınıyoruuuuuuuzz:)Bu arada bana şu sahil kasabasında çok güzel yaşanır derseniz onu değerlendirmeye alırım.İkinci haber ise blogumun ismini değiştirdim.Tasarımda bugün çok sevdiğim bir isimdi,benide böyle tanıdınız.Hep değiştirmek istedim,çünkü her gün bir tasarımla karşınıza çıkmak adına koydum bu adı.Ama olmadı!zaman zaman kendi içimde beni zorlandırdı.Yine hiç bir şey değişmeyecek tasarımlarım yine olacak.Yalnız yazılarımlada çıkacağım karşınıza.Moyda'nın devamı akşama inşallah.Şimdi teyzemi alıp biraz dışarı çıkacağız.Canım teyzem oda ayak uydurdu bize,daha ameliyat dikişleri alınmadı.

Not-Bu ismi diziden esinlenmedim,diziyi seyretmiyorum zaten...
Sevgiyle kalın:)

5 Haziran 2010 Cumartesi

MOYDA 1



Annanemin annesini evlendirdikleri zaman yerleriyle ,yüklü altınlarıyla gelin vermişler.Eşi yemene cephede savaşmaya gidiyor ve orada şehit düşüyor.Annanem daha yaşını doldurmamış.Dedem ise evin erkeği olmuş her şeyden habersiz...Çok miras kalmış annanemin annesine!etrafta herkesin aklı bu mirasta kalmış.Yetimlerin annesi bir gün bahçedeyken kaynının hain kurşununa hedef oluyor.Daha bahçedeyken oracıkta hayatını kaybediyor.Dedem'i baba tarafı,annanemi ise anne tarafı alıyor.Daha küçücükken iki kardeşin yolları ayrılıyor.Ama ikiside o zamanın şartlarına göre çok iyi yetiştiriliyorlar.Evede el bebek gül bebek.Annanem okuma yazma bilmiyor...Bütün öğrendikleri ezbere dayalı.O kadar şeyi nasıl akılda tutmuş onuda anlamış değilim.Dedem ise Hüseyin efendinin yanında yetişmiş.Hüseyin efendi büyük bir din alimiymiş.17 sene İstanbul'da medrese eğitimi görmüş.Dedem okuma yazma biliyordu.Hüseyin efendinin yanında yetişti tabiki...Hüseyin efendi Ordu'ya yaptırdığı evin modelini istanbuldan almış.Eski İstanbul ne kadar farklı...Resimleri paylaşsaydım keşke dedim !ama başka bir zaman inşallah.Dedem olsun annanem olsun çok küçükler hep peşlerinde dolaşıyorlarmış kandırmak için...Akrabaları annaneme bak sen kızsın,gücün yetmez,elinden yerlerini alırlar diye korkutuyorlar.Sen bana ver ben koruyayım diye elinden alıyorlar...Annanemin yeri yok mu?var ama o kadar az ki...Dedem ise çok diktatör yetişmiş.Kimseye güveni yok,anne baba sevgisinden yoksun,etrafında akbabalar.Hep silahıyla gezermiş,gezerdide...Elindeki mirası huyu yüzünden tutmuş...
Dedem çok değişik bir insandı .Bazen düşünüyorum çok üzülüyorum ona,bazende çok kızıyorum.Bu iki kardeş gürcü çocukları...Dedeme hep moy moy diye çagırıyorlarmış.Lakabı moyda olarak kalmış.Moyun anlamı gel demekmiş.Bir köyün hemen hemen tamamı dedemin.Aynı şekilde bir köyünde hemen hemen tamamıda annaneminmiş.16 yaşına gelmiş dedem.Bir gurup insan geliyor ve dedemin yerlerinin büyük bir bölümüne el koyuyorlar.Dedemde engel olmaya çalışınca döve döve bir dere kenarına atmışlar.Dedem çatık kaşlı,fazla gülmeyen,soğuk kanlı,boylu poslu,yakışıklı,titiz,sinirli anlıyacağınız görüntüsü bizi tir tir titretirdi.Bu arada annanem dedem diyorum.Annemle babam akraba evliliği yapmışlar.Annem dayısının oğluyla evlenmiş.Aramızda çatlak var mı? var olmasa bile hepimiz birer çatlak adayıyız:::)))Şaka bir yana bunu öğrenince onlara çok kızmıştım.Biz hep kardeş gözüyle baktık akrabalarımızın çocuklarına...Ama babam tekrar dünyaya gelsem seçimim anneniz olurdu derdi.Babam yıllarca Hüseyin efendinin adını taşıdı gururla.Hüseyin efendinin İstanbul'dan esinlenerek yaptırdığı ev 6 odalı,3 mutfaklı,3 banyolu,içten merdivenli,iki katlı bir ev.Hala duruyor şu anda amcam kalıyor içinde.Dede o kadar titiz ki!dolabında her şeyi ütülü,giyinmeyi çok seviyor.Şimdi evde tavuk pişer tavuğun en lezzetli yerleri çocuklara verilir.Hatırlıyorum tavuğun en lezzetli yeri olan butlarını babannem iki tane olmak üzere dedeme verirdi.Dedem ise onları deniz korsanları gibi yutuverirdi.Bana hep gırtlacığı düşerdi::))Tavuğun taşlık dedikleri yerini ise bize verilmezdi.Çirkin olursun diye bizi kandırırlardı hainler::))Çirkin olmayalım diye baya bir mücadele verdik biz kardeşler:)Annanem ile dedem hep birbirlerine hasret büyümüşler.Annanemi evlendiriyorlar,dedemde evleniyor.Dedemin 6 çocuğu,annanemin ise 5 çocuğu oluyor...

Çok uzun yazarak sizi sıkmak istemiyorum.Devamını ilerki günlerde paylaşacağım
Sevgiyle kalın:)

4 Haziran 2010 Cuma

HAYALİNİ KULLAN ,HOBİNİ GÖSTER



Sevgili Yetenek sizin ve ojeli parmaklar yeni bir etkinlik başlatmışlar.Evet ben katılamıyorum ama çok ilginç bir etkinlik olacağa benziyor.Çünkü bir kaç meteryal belirlemişler ,ne yapacaksanız bu meteryalleri kullanmak zorundasınız.İster bir kumaş üzerine,ister cam üzerine yapıştırın size kalmış.Tamamıyla hayal gücüyle ilgili bir etkinlik.Adı üzerinde hobini göster.
Kullanılacak olan meteryaller şunlar...
1)Dal parçası
2)Kağıt havlu rulosu
3)Kurdele
4)Çengelli iğne
5)Gazoz kapağı
Kolay gelsin...
Katılmak isterseniz Yetenek sizin ve ojeli parmaklar yorum bırakıp katılabileceğinizi iletebilirsiniz.
Etkinliğe katılım tarihi...
31.05 2010-11.06.2010
Uygulama başlama tarihi
12.06.2010-30.06.2010


Sevgiyle kalın:)
Hayırlı cumalar:)

3 Haziran 2010 Perşembe

ŞANSLI KOLYE VE ÖDÜLÜM...


Şanslı kolye'nin serisine devam...


Blogunu takip ettiğim arkadaşım MİNİK ELLER beni bu tatlı ödüle ödüle layık görmüştü.Üzerinden epey bir zaman geçmiş kusura bakma arkadaşım.Çok teşekkür ediyorum ve seni kutluyorum.
Bende sevgiyle izlediğim bütün blog arkadaşlarıma bu tatlı ödül gelsin diyorum.Kabul ederseniz sevinirim.
Sevgiyle kalın:)

2 Haziran 2010 Çarşamba

AMA UYUMAK İSTİYORUUUUUUZ:)


Bu sevimli kedi yavruları bizim yeni site sakinleri::))O kadar güzellerki uzun süre vaktimi alıyorlar...İzleyin bana hak vereceksiniz...

Sevgiyle kalın:)